რატომ ვჯდებით ძვირად

სწორია არა საბოლოო ციფრის, არამედ სამუშაოთა შემადგენლობის შედარება. როცა სხვის ხარჯთაღრიცხვას ჩვენს მოცულობამდე მივიყვანთ — ჩავამატებთ გამოტოვებულ პოზიციებს, მასალას საპროექტო კლასამდე ავიყვანთ, კონტროლს დავამატებთ — სხვაობა ჩვეულებრივ 30–40%-დან 5–15%-მდე მცირდება. დარჩენილი სხვაობა არის ინჟინერია, ზედამხედველობა და გარანტია.

დიახ, მაგრამ არა კონსტრუქციისა და ფარული სამუშაოების ხარჯზე. რეალურად ზოგავს სახლის ფართობი და ფორმა, სართულიანობა, მოპირკეთებისა და საინჟინრო აღჭურვილობის კლასი, სამუშაოთა რიგითობა. ეს ყველაფერი პროექტის ეტაპზე განიხილება, დოკუმენტაციაში შედის და მშენებლობაზე სიურპრიზად არ იქცევა.

ჩვენ სახლებს კომპლექსურად ვაშენებთ და კონტროლის მთელი სისტემა — პროექტი, აქტები, ზედამხედველობა, გარანტია — სწორედ ამ ფორმატზეა გათვლილი. ცალკე მცირე ობიექტზე ის ჭარბია და სამუშაოს იმაზე ძვირად აქცევს, ვიდრე უნდა ღირდეს. ცალკე შეკვეთად ვიღებთ მხოლოდ მსხვილ მოცულობებს: მონოლითს, სახურავს, ფასადს, ჰიდროიზოლაციას, ქვეკონტრაქტს იურიდიული პირებისთვის.

იმიტომ, რომ სეისმურად აქტიურ საქართველოში ეს არის კონსტრუქცია პროგნოზირებადი ქცევით: ის ითვლება, არმირდება გაანგარიშებით და მუშაობს როგორც ერთიანი სისტემა. კარკასულ და მოდულურ სახლებს არ ვაშენებთ არა იმიტომ, რომ ისინი ცუდია, არამედ იმიტომ, რომ არ ვართ მზად ვაგოთ პასუხი იმაზე, რაშიც საკუთარი ღრმა პრაქტიკა არ გვაქვს.

ხარჯთაღრიცხვა ფიქსირდება ხელშეკრულებით და იცვლება მხოლოდ იმ ცვლილებებით, რომლებიც თქვენ თვითონ წერილობით შეათანხმეთ: სხვა მოსაპირკეთებელი მასალა, დამატებული ოთახი, პროექტის ცვლილება. სამუშაოები, რომლებიც ჩვენი შეცდომით არ გავითვალისწინეთ, ჩვენი პასუხისმგებლობის ზონაა და არა დამატებითი გადასახდელის საბაბი.