ღობეები, ჭიშკრები და ავტომატიკა

გასაწევი მოსახერხებელია იქ, სადაც შესასვლელის წინ ცოტა ადგილია ან დახრილობაა: ფრთები ქუჩაზე არ გამოდის და თოვლს ან გუბეს არ ეყრდნობა. მაგრამ მას ესაჭიროება გვერდით სწორი მოედანი დაახლოებით ერთნახევარი ღიობის სიგრძით და საიმედო ფუძე მიმმართველისთვის — ფერდობზე ეს საგრძნობლად ძვირია. გასაღები უფრო მარტივი და იაფია, სჭირდება ადგილი შიგნით გასაღებად. თბილისის ვიწრო ქუჩებზე ხშირად გასაწევი იგებს.

ფუძის გამო. სვეტები, რომლებიც დაბეტონდა გაყინვის სიღრმის, გრუნტის შემადგენლობისა და ტილოს ქარგამტარობის გათვალისწინების გარეშე, პირველივე სეზონზე იხრება — განსაკუთრებით ფერდობზე, სადაც გრუნტი ცურავს. ყრუ ტილო აფრასავით მუშაობს: კოჯორისა და წყნეთის ღია ნაკვეთებზე ქარის დატვირთვა სვეტზე მეტია, ვიდრე თავად კონსტრუქციის წონა. ამიტომ სვეტების ბიჯი და ფუძის სიღრმე ითვლება.

სავალდებულო არაა, მაგრამ ეს ყველაზე ხშირი „მოგვიანებით“ დამატებაა და ყველაზე მოუხერხებელი: ამძრავს სჭირდება კაბელი და კვება ჭიშკართან, მისი გაყვანა მზა მოკირწყლვის ქვეშ კი ბილიკის გახსნას ნიშნავს. ამიტომ მაშინაც, როცა ავტომატიკა მაშინვე არ იდგმება, ჩვენ ვდებთ მილსა და კაბელს ჭიშკრამდე.

ნაკვეთის საზღვარზე შემოღობვა მეზობლებს ეხება, სიმაღლე და წითელ ხაზზე გამოსვლა კი ქალაქს. სადავო სიტუაციები თითქმის ყოველთვის იქ ჩნდება, სადაც სვეტები „დაახლოებით საზღვარზე“ დაიდგა წერტილების გატანის გარეშე. ჩვენ ვითხოვთ საკადასტრო მონაცემებს და საზღვრებს ვიტანთ ბეტონირებამდე.