ბრტყელი სახურავის ჰიდროიზოლაცია რუბეროიდით

მოძველდა მუყაოს ფუძეზე დამზადებული რუბეროიდი დაჟანგულ ბიტუმზე — ის 5–7 წელი ძლებდა და ყინვაზე სკდებოდა. თანამედროვე დადუღებადი მასალები იმავე ოჯახიდან მზადდება პოლიესტერზე ან მინაბოჭკოზე მოდიფიცირებული ბიტუმით (SBS/APP) და ძლებს 15–25 წელს. ჩვენ სწორედ მათთან ვმუშაობთ; სახელი დარჩა, მასალა — არა.

დამოკიდებულია ობიექტზე. დადუღებადი უფრო იაფია დასაწყისში, ლაქებით რემონტდება და კარგად ჯდება რთულ გეომეტრიაზე ბევრი მიბჯენით. მემბრანა ძვირია, მაგრამ მსუბუქი, სწრაფად იდება და დიდ მარტივ ფართობებზე მეტ ხანს ძლებს. ავტოფარეხზე, სამეურნეო ნაგებობასა და მისაშენებელზე ჩვეულებრივ დადუღებადი სჯობს; საცხოვრებელი სახლის 150 მ²-ზე მეტ სახურავზე ჩვეულებრივ მემბრანას ვითვლით. ორივეს ვითვლით და სხვაობას ვაჩვენებთ ფლობის ღირებულებაში და არა მხოლოდ ხარჯთაღრიცხვაში.

ხშირად კი, და ეს სრულ დემონტაჟზე იაფია. პირობა — ძველი საფარი არ უნდა იყოს გაჟღენთილი წყლით და უნდა იჭერდეს ფუძეზე. ვხსნით საკონტროლო ჭრილებს: თუ ქვეშ თბოიზოლაცია მშრალია და შებერილობა ცოტაა, დეფექტების შეკეთების შემდეგ ვახურავთ ზემოდან. თუ შიგნით წყალია — გადახურვა მას დალუქავს და წელიწადში ახალი შებერილობები გაჩნდება; მაშინ მხოლოდ დემონტაჟი.

იმიტომ, რომ სახურავის ველი მისი ყველაზე მარტივი ნაწილია. ჟონვა თითქმის ყოველთვის მიდის პარაპეტთან, კედლებთან და მილებთან მიბჯენებზე, ძაბრებზე და ნაკერებზე. იქ მასალა ღუნვაზე მუშაობს, იქ მას ყველაზე ხშირად ვერ ახურებენ საკმარისად და იქვე ზოგავენ ვერტიკალზე ასვლის სიმაღლეზე. ამ კვანძებს ცალკე ეტაპად გამოვყოფთ და ცალკე ვიღებთ.

მშრალ ფუძეზე და დადებით ტემპერატურაზე — ოპტიმალურად +5 °C-დან. თბილისში ეს თითქმის მთელი წელია, წვიმიანი პერიოდებისა და ხანმოკლე ზამთრის აცივებების გარდა. ნესტიან ფუძეზე მუშაობა დაუშვებელია: გახურებისას ორთქლი მასალას აშორებს და სეზონში შებერილობები ჩნდება. თუ ვადები გვიწვება, ამინდი კი არა — ეტაპს გადავწევთ და არ დავხურავთ „როგორც არის“.