ავტომატური მორწყვა

გაზონამდე. მაგისტრალების თხრილები, გილზები ბილიკების ქვეშ და სარქველების ყუთები იდება კეთილმოწყობის ეტაპზე, სანამ ეზო ჯერ კიდევ „შავია“. თუ გაზონი უკვე დაგებულია და ბილიკები მოკირწყლული, მონტაჟი შესაძლებელია, მაგრამ უფრო ძვირი და მტკივნეულია: რულონურ გაზონს ზოლებად ხსნიან, მზა საფარის ქვეშ კი გაბურღვა სჭირდება. ყველაზე იაფად სისტემა უჯდებათ მათ, ვინც მას მიწის სამუშაოებთან და ლანდშაფტთან ერთად გეგმავს.

ითვლება არა კუბური მეტრები, არამედ მყისიერი ხარჯი: გაზონის როტორების ერთი ზონა 1,5–3 მ³/სთ-ს იღებს 3–4 ბარი წნევისას. თბილისში ქალაქის შეყვანა ხშირად ნაკლებს იძლევა, განსაკუთრებით საღამოს, როცა მეზობლებიც რწყავენ. ამიტომ ჯერ ვზომავთ რეალურ წნევასა და დებიტს და სწორედ მათზე ვყოფთ ეზოს ზონებად, უკმარისობისას კი ვდგამთ დამგროვებელ ავზს სატუმბი სადგურით — ის წყლის გათიშვების პრობლემასაც ხსნის.

წყარო ვერ უზრუნველყოფს ყველა საშხეფის ხარჯს ერთდროულად: ერთბაშად ჩართვისას წნევა ეცემა, ჭავლები ვერ აღწევს და ეზო ლაქებად ირწყვება. სისტემა თანმიმდევრულად მუშაობს — კონტროლერი ზონებს რიგრიგობით ხსნის ღამით ან დილაადრიან. ჩვეულებრივი 800–1500 მ² ეზო 4–8 ზონად იყოფა, გაზონისა და ყვავილნარის ზონები კი ყოველთვის განსხვავებულია: მორწყვის ნორმა მათთვის რამდენჯერმე განსხვავდება.

გაზონს წვიმისებრად რწყავენ: ამოსაწევი როტორები და მარაოსებრი საშხეფები მორწყვისას ამოდის და შემდეგ გრუნტში იმალება, რომ სათიბს ხელი არ შეუშალოს. ყვავილნარს, ბუჩქებს, ცოცხალ ღობესა და ხეებს წვეთოვანი ხაზებით რწყავენ ფესვთან — წყალი ფოთლებზე არ ხვდება და მზეზე არ წვავს მათ, წყლის ხარჯი 2–3-ჯერ მცირდება, სარეველებიც ნაკლებ წყალს იღებს. ერთ ეზოში თითქმის ყოველთვის ორივე ტიპი მუშაობს, ოღონდ სხვადასხვა ზონაში.

დავაკონსერვოთ. თბილისურ ზამთარში ღამის ტემპერატურა ნულს ქვემოთ ეცემა, მილებსა და სარქველებში დარჩენილი წყალი კი გაყინვისას ხევს ფიტინგებსა და საშხეფების კორპუსებს — ეს გაზაფხულზე, პირველივე გაშვებისთანავე ჩნდება. სიცივეების წინ სისტემა ზონებად იბერება კომპრესორით, სარქველები ღია მდგომარეობაში გადადის, კონტროლერი კი იხსნება ან ზამთრის რეჟიმში ინაცვლებს. საგაზაფხულო გაშვება იგივე პროცედურაა უკუღმა, ყოველი საშხეფის შემოწმებით.

რეგულარული ხარჯი მცირეა: შემოდგომაზე გაბერვა და გაზაფხულზე გაშვება, ფილტრების გამორეცხვა, კონტროლერის ელემენტის შეცვლა და რამდენიმე სეზონში ერთხელ — ცალკეული საშხეფები, რომლებსაც ტექნიკა ან სათიბი წამოედო. კონტროლერი წვიმის სენსორით თავად იხდის თავს წყლის ქვითრით: წვიმის შემდეგ მორწყვას არ უშვებს და წვიმიან კვირაში გრაფიკით არ ასხამს, ღამის მორწყვა კი ამცირებს აორთქლებას, რომელიც თბილისურ სიცხეში ნორმის საგრძნობ ნაწილს ჭამს.