ავტონომიური ელექტრომომარაგება

ეს სამი სხვადასხვა პასუხია სამ ამოცანაზე. უწყვეტი კვება აკუმულატორებით ხურავს მოკლე გათიშვებს ჩუმად და მყისიერად: ინტერნეტი, შუქი, ქვაბი, ტუმბო — ჩვეულებრივ რამდენიმე საათით. გენერატორი საჭიროა გრძელი გათიშვებისა და მძლავრი მომხმარებლებისთვის, მაგრამ ხმაურობს, საწვავსა და მოვლას მოითხოვს. მზე ამცირებს ქვითარს და დღისით ავტონომიას ამატებს, თუმცა ღამით დამგროვებლის გარეშე არ მუშაობს. თბილისის სახლების უმეტესობას ჰყოფნის უწყვეტი კვება კრიტიკულ ხაზებზე.

დამოკიდებულია იმაზე, რას რთავთ. შუქი, ინტერნეტი, როუტერი, მაცივარი და გაზის ქვაბი ტუმბოსთან — ეს დაახლოებით 0,5–1,5 კვტ-ია და ტიპური ბატარეების ნაკრები მათ 4–10 საათს იჭერს. კონდიციონერი, ბოილერი, ელექტროქურა და ჭაბურღილის ტუმბო გაშვებისას კილოვატებს იღებს და მარაგს ათეულ წუთებში ჭამს — ისინი ან გენერატორზე გადადის, ან შეგნებულად გამოირიცხება რეზერვიდან. ამიტომ გაანგარიშება ნუსხით იწყება და არა აღჭურვილობის არჩევით.

აღმოსავლეთ საქართველოში ინსოლაცია საკმარისია და პანელები საგრძნობლად ჭრის დღის მოხმარებას — განსაკუთრებით იქ, სადაც ზაფხულში ბევრი კონდიცირებაა. უკუგება დამოკიდებულია ტარიფზე, დღის მოხმარების წილსა და იმაზე, დგამთ თუ არა დამგროვებელს: ბატარეები ძვირია და ვადას აგრძელებს. ჩვენ პატიოსნად ვითვლით ორ სცენარს — „პანელები ქვითრისთვის“ და „პანელები ავტონომიისთვის“.

სახლის ელექტრიკასთან ერთად, მოპირკეთებამდე. რეზერვი მოითხოვს ცალკე ფარს, გამოყოფილ ხაზებს კრიტიკულ მომხმარებლებზე, კაბელს გენერატორის ადგილამდე და მოედანს მისთვის — ეს ყველაფერი შტრობები, ტრასები და ფუძეა. მზა სახლშიც კეთდება, მაგრამ გაყვანილობა ყუთებში მიდის და დაცული ხაზების ნუსხა უნდა შემცირდეს.